Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013

Ταξίδι στο χρόνο...

Αυτό το post διαβάζεται καλύτερα, αν ακούει κανείς αυτό...


 
 
Τα...
 
Τα όνειρα...
 
Τα όνειρα γίνονται...
 
Τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα!!
 
 
Πέρασα πόλεις και χωριά, ποτάμια και λίμνες κι έφτασα εκεί... Εκεί στο σπίτι μου!
 
 
20 χρόνια μετά...
 
 
 
 
 
 
Γεγονός...Το σπίτι μας ήταν:
  • φτωχικό.
  • παλιό.
  • μικρό.
  • χωρίς θέρμανση.
  • χωρίς πολλά παιχνίδια.
  • χωρίς ανέσεις.
Είχε όμως την αγάπη, πολλή αγάπη, τόση πολλή που μεταμόρφωσε το σπίτι...
 Και δεν ήταν πια παλιό, ούτε φτωχικό...
 
Γιατί, για ένα παιδί, σπίτι είναι εκεί...
 
...που κάνει το πρώτο του βήμα.
 
...που λέει την πρώτη του λέξη.
 
...που μαθαίνει το πρώτο του τραγούδι.
 
...που χορεύει τον πρώτο του χορό.
 
...που σβήνει το πρώτο του κερί...

 
 Love is all we need!
 
 
Υ.Γ Ευχαριστώ τη Σοφία, που "έρχεται πάντα όταν τη θέλω" και την Ιωάννα που "ήταν εκεί" μαζί μου.
 
Keep teaching *
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου