Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

Ήμουν κι εγώ αναπληρωτής...

Aυτό το post διαβάζεται καλύτερα αν ακούς αυτό...

 
 
 Αχ και βαχ και όλα τα συναισθήματα απογοήτευσης και απόγνωσης σε πιάνουν εάν τολμήσεις να μπεις σε σελίδες που γράφουν τα νέα σε ό,τι αφορά τον κλάδο των εκπαιδευτικών...
 
Πραγματικά αναρωτιέται κανείς πόσο πολύπλοκες είναι τελικά αυτές οι διαδικασίες σε αυτή τη χώρα; Γιατί όλα καθυστερούν; Γιατί το φυσιολογικό φαίνεται παράλογο; Και γιατί μας αναγκάζουν όλα τα παράλογα να τα θεωρούμε φυσιολογικά;
 
 "Αύριο θα συνεδριάσει το  Κ.Υ.Σ.Π.Ε"
"Αναβλήθηκε η συνεδρίαση μέχρι νεοτέρας"
 
Και από αύριο σε αύριο, από βδομάδα σε βδομάδα, από μήνα σε μήνα...φτάσαμε στο να έχει καθυστερήσει η εγκύκλιος των αποσπάσεων και κατ'επέκταση των αναπληρωτών, όσο ποτέ ξανά.
 
Αυτό, φυσικά, σημαίνει, ότι αυτή η πολύτιμη περίοδος των διακοπών, κατά την οποία ο δάσκαλος οφείλει να κάνει τον ετήσιο προγραμματισμό για την τάξη που θα έχει την επόμενη σχολική χρονιά, χαραμίζεται... Χάνεται πολύτιμος χρόνος, τον οποίο επωμίζεται ο εκπαιδευτικός τον Σεπτέμβρη.
 
Έναν Σεπτέμβρη, που μετά από χρονοβόρες διαδικασίες τοποθέτησης, φτάνεις στο σχολείο τελευταίος και καταϊδρωμένος, απροετοίμαστος και το κυριότερο κουρασμένος, έχοντας υπόψην ότι πρέπει να προσαρμοστείς σε ένα καινούριο περιβάλλον με ό, τι αυτό συνεπάγεται (εύρεση κατοικίας, μετακόμιση κ.λ.π).
 
Αχ...για που το' βαλες καρδιά μου...Και ύστερα;
 
Και ύστερα διαβάζεις αυτό...
 
Στο Νέο Δελχί, κάτω από μια γέφυρα του Μετρό, συντελείται καθημερινά ένα μικρό θαύμα.
Γύρω στα 70 παιδιά από τις γειτονικές παραγκουπόλεις παρακολουθούν μαθήματα στο υπαίθριο σχολείο που έχει στήσει εκεί ένας αφανής ήρωας: Ο 40χρονος Rajesh Kumar Sharma.(περισσότερα στο http://chrisospetros75.blogspot.de/2013/02/blog-post.html)
 
Και σε εμπνέει!

 
Και ύστερα βλέπεις αυτό...
 
 
Και γελάς.
Και παίρνεις δύναμη.
Και καταλαβαίνεις ότι είναι κι άλλοι...καλύτεροι από εσένα.
Και τους θαυμάζεις.
Και θες να τους μοιάσεις.
Και θες να ξεπεράσεις τα εμπόδια.
 
Ας αφήσουμε ελεύθερες τις καρδιές μας, γιατί/κι ας είμαστε δάσκαλοι...
 
Keep teaching *
 
 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου