Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

Ο "ήλιος της τάξης" Διαχείριση σχολικής τάξης (2)

Η σύγχρονη παιδαγωγική βασίζεται και λειτουργεί στα πλαίσια μιας τάξης απαλλαγμένης από τις κοινότυπες διδασκαλίες και τις δασκαλοκεντρικές διατάξεις. Πολλές φορές, όμως, μαθητές που δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοιες μεθόδους, παρερμηνεύουν τη διαδικασία μάθησης και την μεταφράζουν σαν ώρα για παιχνίδι ή αναταραχή.

Πολλές φορές, λοιπόν, ενώ έχω σχεδιάσει μια διδασκαλία μακριά από τα θρανία σε μια γωνιά της τάξης, η διαδικασία "κολλάει" στην πρώτη φράση: "Ελάτε παιδιά να φτιάξουμε έναν κύκλο".

Όταν οι σχέσεις των μαθητών σε μια τάξη διέπονται από ένταση ή είναι κλονισμένες, η δημιουργία του κύκλου ή μιας γραμμής (τρενάκι) γίνεται ακόμη πιο δύσκολη. Τα παιδιά τσακώνονται για το ποιος θα καθίσει δίπλα σε ποιον ή πολλές φορές γίνεται ξεκάθαρο το ποιο παιδί δεν έχει ενταχθεί στην ομάδα και νιώθει απομονωμένο.

Ψάχνοντας να βρω μια λύση σε αυτό σκέφτηκα μια πολύ απλή κατασκευή, που την ονομάσαμε "Ήλιος της τάξης". 

Τα υλικά είναι:
  •  ένα μεγάλο ρολό κουζίνας
  •  κόλλα
  •  κορδέλες σε πολλά χρώματα
  •  συρραπτικό
Στολίζουμε το ρολό με κορδέλα ώστε να είναι όμορφο. Στη συνέχεια συρράπτουμε στην πάνω μεριά του ρολού τόσα κομμάτια και χρώματα κορδέλας, όσοι και οι μαθητές. Όταν ερθει η ώρα, δίνουμε τον "ήλιο" στα παιδιά και καθένας διαλέγει ένα χρώμα, τεντώνει την κορδέλα του και κάθεται στον κύκλο.

Φροντίζουμε:
  • Tα χρώματα που θα είναι δίπλα δίπλα να ταιριάζουν σε διαφορετικού φύλου παιδιά. Έτσι θα αποφύγουμε την περίπτωση να συγκεντρωθούν στον κύκλο από τη μια πλευρά τα αγόρια και από την άλλη τα κορίτσια. 
  • Αν γνωρίζουμε τα χρώματα που θα διαλέξουν δυο παιδιά που δεν είναι φίλοι, να τα βάλουμε δίπλα δίπλα.
  • Να αλλάζουμε τη θέση των παιδιών ζητώντας τους κάθε φορά να διαλέγουν άλλο χρώμα.
  • Αν εξακολουθούν να τσακώνονται ή δεν τους αρέσουν τα χρώματα μπορούμε να βάλουμε δυο φορές κάποιο χρώμα, σε διαφορέτική θέση, ώστε αν δυο φίλοι θέλουν το ίδιο χρώμα να αναγκαστούν να χωριστούν.
Εμείς στο σχολείο δεν είχαμε διαφορετικά χρώματα κορδέλας κι έτσι έβαλα ένα προς το παρόν. Ο "ήλιος" όμως τα βοήθησε να σχηματίσουν τον κύκλο και να καθίσουν στη σωστή θέση και απόσταση, ο ένας από τον άλλον αλλά και από το κέντρο. Ο "ήλιος" ισορρόπησε, ασκούσαμε όλοι τόση δύναμη στην κορδέλα ώστε να στέκεται στη μέση και ο ήλιος να φωτίζει για όλους. Έτσι ξεκίνησε μια εναλλακτική διδασκαλία, χωρίς να χρονοτριβούμε για το πού θα καθήσει ο καθένας...

 Κάπως έτσι...


Κι επειδή η φαντασία των παιδιών δεν έχει όρια...
Βλέποντας τον ήλιο ανάποδα, καθώς κρέμονταν οι κορδέλες, μου είπαν:
-Αυτό είναι καλαμάρι, κυρία.
-Όχι, σουπιά...
-Εγώ έχω πιάσει κυρία.
-Όχι είναι πιο μικρά, και τα μουστάκια τους, κυρία, είναι από εδώ...
Κι έτσι φτιάξαμε μικρά καλαμαράκια και σουπιές...


Υ.Γ1 Πώς τα καταφέρνουν κάθε φορά και το μάθημα καταλήγει στο ψάρεμα...;;;
Y.Γ2 Mα σε νησί διδάσκομεν άλλωστε...

Keep teaching*

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου