Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Το καρότο

Χθες στο σχολείο, με μια πολύ αστεία μα συνάμα εκνευριστική αιτία, πήρα ένα μάθημα σωστής διατροφής από ένα μικρό μου μαθητή.

Ορίστε τι έγινε!

Μόλις είχαμε τελειώσει την ανάγνωση ενός ποιήματος από το Ανθολόγιο και συζητούσαμε με την τάξη για την ομοιοκαταληξία. Άρεσε πολύ στα παιδιά κι έτσι ξεκινήσαμε ένα παιχνίδι για το ποιος θα βρει πιο γρήγορα μια λέξη με την ίδια κατάληξη που είχε η λέξη που τους έβαζα στον πίνακα!

Τέλος πάντων, ενώ όλη η τάξη βρισκόταν σε αναβρασμό σκέψεων και λέξεων του τύπου:
- Παιδάκι;
-Σοκάκι.
-Μητέρα;
-Πατέρα.
-Καρδιά;
-Ποδιά .
-Κάνω;
-Κλάνω.
-Ορίστε έρχεται!! Πρρρρρρ....

Φυσικά όλη η τάξη ξεκαρδίστηκε στα γέλια!
Τα παιδιά γελούσαν, εγώ προσπαθούσα να τα ανασυγκροτήσω και κάπου εκεί χτυπάει το κουδούνι για το πρώτο διάλειμμα...

Ζήτησα από το συγκεκριμένο μαθητή να μείνει λίγο για να του μιλήσω και να του εξηγήσω πως αυτό που έκανε δεν ήταν ευγενικό και δε συνηθίζουμε να το κάνουμε σε δημόσιους χώρους γιατί είναι αγένεια.
Και μόλις τελείωσα αυτά που είχα να του πω, πρόσεξα πως στα χέρια του κρατούσε το κολατσιό του για το διάλειμμα.

-Τι είναι αυτό; τον ρωτάω.
-Καρότο.
-Θα το φας;
-Ναι.
- Έτσι σκέτο;
-Nαι.Μου αρέσει.
-Αυτό έχεις για κολατσιό;
-Nαι κι ένα τοστ.
-......
-Τι;

Λέτε να αρχίσουν να αλλάζουν τα πράγματα στις διατροφικές συνήθειες των παιδιών μας;
Μήπως οι νέες μαμάδες έχουν αρχίσει να αλλάζουν τα δεδομένα στα μικρογεύματα των παιδιών τους;
Λέτε όλη αυτή η ενημέρωση για την παιδική παχυσαρκία στη χώρα μας, τις τυποποιημένες τροφές, τη σωστή διατροφή να πιάνει τόπο σιγά σιγά;

Πάντως, η 23η Ιανουαρίου 2014 είναι η μέρα, που ο μαθητής μου έφερε για κολατσιό στο σχολείο ένα καρότο.



Είναι ελπιδοφόρο, όπως και να'χει!

keep teaching*




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου