Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Κάνουμε τις ίδιες ζωγραφιές, γιατί είμαστε φίλοι!

Πολλές φορές, οι μαθητές μας, μας ζητούν την ώρα των εικαστικών να ζωγραφίσουν με ελεύθερο θέμα. Η "ελεύθερη" ζωγραφική είναι μια δραστηριότητα που αν συμβαίνει σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα και πληρεί κάποιες προϋποθέσεις μπορεί να είναι πολύ αποδοτική και εποικοδομητική. Τόσο για τους μαθητές, όσο και για εμάς που τους παρακολουθούμε και μέσα από την παρατήρηση και τις ζωγραφιές τους μπορούμε  ίσως να καταλάβουμε κάποια πράγματα για την ψυχολογία και το χαρακτήρα τους.

Έχει πραγματικό ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς ένα παιδί που ζωγραφίζει. Ο τρόπος που διαλέγει το θέμα του και ξεκινάει. Οι γραμμές, που καθορίζουν τα αρχικά του όρια. Τα χρώματα που επιλέγει. Ακόμη και οι λόγοι για τους οποίους θα σταματήσει μια ζωγραφιά και θα ξεκινήσει μια άλλη. Τα θέματα νομίζω είναι ανεξάντλητα.

Ωστόσο σε αυτήν την "ελευθερία", που δίνει ένα λευκό χαρτί, πολλοί μαθητές μπορεί να σαστίσουν και να μην ξέρουν τι να ζωγραφίσουν κάθε φορά. Όσες φορές είχα έρθει αντιμέτωπη με τέτοιο θέμα, πρότεινα στον μαθητή να ζωγραφίσει με αφορμή κάποιο θέμα ή ξεκινούσα κάτι και εναλλάξ το συνεχίζαμε (μια γραμμή ο μαθητής, μια εγώ) ή ανοίγαμε κάποιο βιβλίο στην τάξη και προσπαθούσαμε να βρούμε κάτι που θα του αρέσει.

Υπάρχουν και φορές όμως που έχω παρατηρήσει το εξής φαινόμενο. Ο μαθητής να αντιγράφει τη ζωγραφιά κάποιου συμμαθητή του. Ο λόγος πιθανόν βρίσκεται στην ανασφάλεια που ανέφερα πιο πάνω, ωστόσο ο μαθητής δεν είναι έτοιμος να δεχτεί τη δική μας βοήθεια. Τότε, αντιγράφει και προσπαθεί να κάνει ακριβώς την ίδια ζωγραφιά με το συμμαθητή του. Το άλλο παιδί, αντιδράει και έτσι ξεκινάει μια αντιπαράθεση που οδηγεί σε μεγαλύτερη ανασφάλεια του μαθητή.

Τη λύση σε αυτό το θέμα, τη βρήκα δημιουργώντας μια γωνιά στην τάξη με θέμα:

"Κάνουμε τις ίδιες ζωγραφιές γιατί είμαστε φίλοι"
Με αυτό καταφέραμε:
  • To παιδί που δεν ήξερε τι να κάνει, να βγει από τη δύσκολη θέση, όχι με τη δική μου παρέμβαση αλλά με τη βοήθεια κάποιου συμμαθητή του.
  • Το παιδί που πριν τον αντέγραφαν να καταλάβει ότι δεν είναι κάτι κακό, ίσα ίσα είναι δείγμα φιλίας.
  • Τα δυο παιδιά να συνεργάζονται και σε σύντομο χρονικό διάστημα να επιλέγουν μαζί τα θέματα και τα χρώματά τους.
  • Τα παιδιά να μοιράζονται ιδέες και μπογιές.
                   
Το μεγαλύτερο ευτύχημα ήταν ότι μετά από κάποιες φορές που έκαναν ίδιες ζωγραφιές, το παιδί που αρχικά αντέγραφε γιατί δεν είχε ιδέες, μου είπε:

 "Κυρία σήμερα δε θέλω να κάνω την ίδια ζωγραφιά με τον Αντρέα, θα κάνω μια δική μου!"

Και κάπως έτσι σταματήσαμε να χρησιμοποιούμε τη γωνιά μας, κι έμεινε μόνο στις 3 κοινές ζωγραφιές!!

Παρόλαυτα πού και πού θυμούνται και λένε: 
Θέλεις να κάνουμε την ίδια ζωγραφιά, γιατί είμαστε φίλοι;








Keep teaching*

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου