Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Δασκαλίστικοι προβληματισμοί. (1)

Στην ώρα των Θρησκευτικών Ε' τάξη...

-Μάνο, τι ζωγραφίζεις εκεί; Δεν έχουμε μάθημα τώρα;
-...
-Είναι ώρα για ζωγραφική;
-Μα, κυρία θέλω να ζωγραφίσω.
-Θα ζωγραφίσεις την ώρα των εικαστικών Μάνο, γι'αυτό υπάρχει πρόγραμμα.
-Μα, κυρία σας ακούω, εξάλλου δεν κάνουμε ποτέ ζωγραφική.
(Κάνουν, ίσως όχι με τον τρόπο που εκείνος επιθυμεί ή θεωρεί ζωγραφική)
-Να κοιτάς το βιβλίο σου Μάνο.
-Μα σας ακούω δε χρειάζεται να κοιτάω στο βιβλίο.

Καλός μαθητής, διαβασμένος, έξυπνος.

Όλο και πιο συχνά, έρχομαι αντιμέτωπη με τέτοιους μαθητές.
Σου δίνουν την αίσθηση, ότι μέσα τους καίγονται...
Ότι αν συνεχίσεις την αντιπαράθεση,θα γίνει "έκρηξη".
Σαν εκείνη τη στιγμή να εκτονώνουν ένα συναίσθημα.
Θυμό;
Απογοήτευση;
Κι αν εσύ, τους το "κόψεις", εσύ θα φταις. Σε σένα θα ξεσπάσουν.

"Κυρία, εσείς δε με ξέρετε, αλλά εγώ όταν θυμώνω μου'ρχεται να τα σπάσω όλα".

Τι γνώση και διδασκαλία να προσφέρεις σε θυμωμένα παιδιά;

Μπαίνουμε, βγαίνουμε στις τάξεις, ανοίγουμε, κλείνουμε βιβλία...
Μια ώρα εδώ, μια εκεί...
Τι ξέρω εγώ για τους μαθητές μου;

Τίποτα.Μια αναπληρώτρια ΕΣΠΑ ή κρατικού ή εθελόντρια...


 Άλλο παρόμοιο περιστατικό με μαθητή μου, που ζωγράφιζε στο θρανίο, κάτω από το βιβλίο του να μην τον βλέπω. Είχαμε γλώσσα, επετειακό για το Πάσχα. Ήθελε από το πρωί να ζωγραφίσει και του είπα όχι. Γι' αυτό ζωγράφιζε στο θρανίο καθόλη τη διάρκεια.Δεν έβλεπα τι.

-Δε ζωγαφίζουμε τώρα....
-Προσέχουμε στο μάθημα...
-Θα μείνεις στο διάλειμμα να τα σβήσεις...

Τίποτα, συνέχιζε και μόλις χτύπησε το κουδούνι, σηκώνω το βιβλίο του και βλέπω αυτό.


Κι όταν ξεκίνησε να το σβήνει...τον σταμάτησα.
Του είπα να μην ξαναγίνει και να περάσει έξω.
Το έβγαλα φωτογραφία και το έσβησα.
Δεν έκανε ποτέ κάτι παρόμοιο σε χαρτί...όσο κι αν του το ζητούσα.

Θέλω να πω...Πού τελειώνει ο σεβασμός στην θέληση-ανάγκη ενός μαθητή να κάνει κάτι σε μια δεδομένη στιγμή και πού αρχίζει η πειθαρχία και η υπακοή στο πρόγραμμα, στον κανόνα;

Κι εγώ τώρα θέλω να ακούω αυτό... https://www.youtube.com/watch?v=YdUgJuQGKSc

και να κοιτάω αυτό...


Τι θα γίνει αν δεν μπορέσω να το κάνω;
Τι θα γίνει αν περνάν οι μέρες και δεν μπορώ να βρω μια στιγμή να το κάνω;
Να κάνω αυτό που έχω ανάγκη;

Keep teaching*







1 σχόλιο:

  1. Γιώργος Πατσουλάκης13 Φεβρουαρίου 2016 - 7:51 π.μ.

    Εξαιρετικό!!! Συνέχισε Σταυρούλα να τα ψυχανεμίζεσαι κι όποτε σου δίνεται η ευκαιρία ανέβαζε τις σκέψεις σου. Σίγουρα δεν είσαι μόνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή