Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Οι μικροί μου καλλιτέχνες!

Οι άνθρωποι, όταν αποκτούν κάτι πολύτιμο, θέλουν με κάθε τρόπο να το προστατέψουν. Να το ασφαλίσουν...

Έτσι αν έχουν κάποιο πολύτιμο αντικείμενο, το κρύβουν σε ένα μέρος κοντά τους.
Αν έχουν χρήματα τα βάζουν στις τράπεζες...(ναι εντάξει, άκυρο και άκαιρο).
( ...)
Και ό,τι πολυτιμότερο αποκτούν ποτέ, τα παιδιά τους, τα φέρνουν στο σχολείο.

Τα αφήνουν, τα "ασφαλίζουν" και τα εμπιστεύονται σε μας...Με την ελπίδα ότι θα τα φροντίσουμε, θα τα αγαπήσουμε, θα τα διδάξουμε!

Μπαίνοντας λοιπόν κάθε χρόνο σε μια σχολική τάξη, κοιτώ τα παιδιά και σκέφτομαι πάντα πως είναι μικροί θησαυροί. Θησαυροί, πολύτιμοι για την κάθε οικογένεια. Ξεχωριστοί θησαυροί. Κι όταν με το πέρασμα του χρόνου, τα συνηθίζω, τα μαλώνω, και τους φωνάζω...σταματώ μια στιγμή και προσπαθώ να το ξαναθυμάμαι...

Κάποιοι, φαίνονται από την πρώτη ματιά, ξεχωρίζουν στα μαθήματα, σηκώνουν πρώτοι το χέρι. Κι είναι πραγματικοί θησαυροί! Μα αυτό το post είναι αφιερωμένο στους άλλους...Σε εκείνους στο "τελευταίο θρανίο, που δε "μιλάνε" πολύ ή "μιλάνε" υπερβολικά πολύ...Ξέρετε εσείς!! Αυτούς τους ανακαλύπτεις σιγά σιγά και με πολλή προσοχή και παρατήρηση...

Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό! Ας τους δώσουμε το χρόνο και την προσοχή που η κοινωνία με τις δομές της σήμερα, δεν μπορεί. Στο σχολείο ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Κι αυτά θα κάνουν θαύματα!

Νίκαια 2015-2016

video

Λειψοί 2013-2014

video






Keep teaching*







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου